Hakan Günday ın ağzından Kinyas ve Kayra ;
İlk cümlesini yazalı dokuz yıl oldu. Onları görmeyeli ise on dört yıl… 1994. On sekiz yaşındaydım. Dünyanın en derin çukurlarından birinde karşılaşmıştık. Kinyas ve Kayra. Evlerinden kaçmış iki çocuk katil. Abidjan sahilinde yaşıyorlardı. Liberya ordusundan firar etmiş askerlerden kurulu bir çeteleri vardı. Bir çocuk katiller çetesi. Şehir merkezindeki Grand Hotel’de kalıyorlardı. Sürekli içiyorlardı. Hiç durmadan. Ve sürekli konuşuyorlardı. Hayat, ölüm ve insandan bahsediyorlardı. Üçünü de iyi tanıyorlardı. Bense dinliyordum. Belki bugün Afrika’nın hiçbir sahilinde ayak izleri kalmamıştır ama hâlâ orada bir yerdeler. Biliyorum. Çünkü hâlâ gelip beni öldürmelerinden korkuyorum. 
